14ο Γυμνάσιο Πειραιά - Αγ.Αναργύρων & Κω - Παλιά Κοκκινιά - e-mail: info@asmpir.gr - Τηλ.: 210 4200 917

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014

Με την έμπνευση μιας ζωής που πάντα θα μας ενώνει

Οι πρώτοι ήχοι από το Ya weledi της Natasha Atlas σηματοδοτούν την Έναρξη. Ο Νίκος και η Δήμητρα υποδέχονται τους καλεσμένους τους πάνω στη σκηνή που δεν είναι άλλοι από αυτούς που συμμετέχουν με την παρουσία τους στη γιορτή μας. Οι ίδιοι είναι αυτοί που με τα "δώρα" τους στήνουν και το σκηνικό επί τόπου. Ένα κλασσικό μικροαστικό ζευγάρι όπου ο άντρας είναι αραχτός στον καναπέ και η σύζυγος βλαστημάει την τύχη της. Ρούχα πεταμένα στο πάτωμα , μια λεκάνη που αντί για ρούχα περιέχει τις σημαίες των Χωρών που έχουν εξεγερθεί τα τελευταία χρόνια για τους γνωστούς λόγους και μια ερωτική περιπαιχτική διάθεση μεταξύ τους που όμως διακόπτεται αναπάντεχα από την ξαφνική είσοδο των "επισκεπτών" επί σκηνής.

Ο κόσμος περιμένει να αρχίσει η γιορτή ..

Η Ζαΐρα κάνει την εμφάνισή της σε διασκευή των Astyplaz. Μία εύθραυστη και αέρινη παρουσία που χορεύει με την Υδρόγειο Σφαίρα στα χέρια της. "Κάθε χώρα εξεγερμένη , μια Ζαΐρα σκλαβωμένη.." Η Ιώ ( υπεύθυνη για το Τμήμα Χορού του Ανοιχτού μας Σχολείου ) αποδίδει το ρόλο της υπέροχα.
"Ο κόσμος αλλάζει .. μέχρι το εγώ να γίνει εμείς , ο κόσμος αλλάζει .. Το ακούς Λουκμάν ? Ιζχαρ ? Γκουλζαμάν ? Νικολέττα ? Κεμάλ ? .." Και αυτόματα οι δικοί μας άνθρωποι που χάσαμε την χρονιά που πέρασε γίνονται ένα στο Πάνθεον των Αθάνατων και είναι σαν να ανεβαίνουν και αυτοί στην ίδια σκηνή μαζί μας .. Και να που όντως με ένα μαγικό τρόπο συναντιόμαστε όλοι μαζί ξανά ..
Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ..
Ο κόσμος αλλάζει ?
Η φωνή της Δήμητρας καθηλωτική. Ο Νίκος , η Μαρία , ο Αγιάζ  ο Χαλίμ , ο Μανάβ , ο Γιασέρ και ο Ραούφ επί σκηνής. Περνάνε τα σύνορα για δεύτερη φορά με την μουσική υπόκρουση του Peter Gabriel και κινδυνεύουν το ίδιο. Συνθλίβονται , ποδοπατούνται , προσεύχονται σαν να πετάνε .. προσπαθούν να ενσωματωθούν σε μια κοινωνία που τους έχει ήδη απορρίψει.

 Τα αθώα παιχνίδια της παραλίας γίνονται για αυτούς τρόπος διαφυγής. Προσπαθούν να σωθούν .. Μια ομπρέλα θαλάσσης μετατρέπεται σε αυτοσχέδια βάρκα , οι ρακέτες σε κουπιά και το ταξίδι αρχίζει .. Μια μητέρα με ένα μωρό στην αγκαλιά τρέχει να σωθεί , ρούχα που πετάγονται στον αέρα σε μια κρίση πανικού προκειμένου να βρει ο μετανάστης που έχει βάλει τα χαρτιά του για να τα δείξει στον άνθρωπο που κάνει τον καθιερωμένο έλεγχο και που τελικά τα σκίζει αφού πρώτα κλωτσάει το φαγητό κάποιου άλλου βγαίνοντας ξανά από την σκηνή όπως μπήκε. Στις πρόβες που κάναμε , οι περισσότεροι δεν διστάζουν να το πουν : "Ξέρω τον τρόπο που πρέπει να το κάνω αυτό !! Κατάλαβα τι μου λέτε .. Μου έχει συμβεί και στην πραγματικότητα .. " Καταλήγουν όλοι δεμένοι σε μια κοινή μοίρα, υποταγμένοι με τα χέρια ψηλά να τους σημαδεύουν "απροσδιόριστες" κάννες  και τα χειροκροτήματα του κοινού.


Συγκίνηση ..
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ , καλή σας μέρα , με την φωνή της Σεβαστής καθώς όλοι τρέμουν ακόμα επί σκηνής παραδομένοι.
Ένας από αυτούς αποφασίζει να μιλήσει και δεν είναι άλλος από τον Γιασέρ σε ποίηση του Ασίζ Νεσίν και την μουσική της Καραΐνδρου .. Σώπα , μη μιλάς !!
Μα αυτός συνεχίζει :" μέχρι που θα έρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω .. " και το απαγγέλει με όλο το αίμα της φωνής του ..
Οι ήρωες μας - μαθητές - ηθοποιοί του Σχολείου μας αντιστέκονται ακόμα και μας προειδοποιούν ένας ένας ..
"Εγώ δεν ζω γονατιστός , είμαι της Γερακίνας γιος"  και όλοι πέφτουν κάτω για να μείνει όρθιος μόνο ο σόλο χορευτής του Ζεϊμπέκικου , δηλαδή ο Μουντασέρ .. Ένα Ζεΐμπέκικο αφιερωμένο στον Ιζχάρ που χάσαμε από την γνωστή ασθένεια αλλά δεν κατάφερε να τον λυγίσει ποτέ .. Στην αυλή του Σχολείου μας οι κορούλες του ανάμεσά μας ακόμα παίζουνε και γελάνε μαζί με τα άλλα παιδιά , συνομήλικα τους και αυτά που είχανε έρθει στη γιορτή μας ..Ευτυχία ! Και ένας Μουντασέρ επί σκηνής πραγματικά λεβέντης που ξέρει πολύ περισσότερο από τον καθένα μας τι θα πει Ζεϊμπέκικος χορός .. Τον εξυψώνει !!

 Ο Τάσος Λειβαδίτης μας προειδοποιεί : "Το τραγούδι είναι το τέλος αφού όλα αρχίσανε μέσα στη σιωπή .."  Ο τυφλός με τον Λύχνο είναι ήδη επί σκηνής .. Του δείχνει τον δρόμο ο Μουντασέρ .. του πιάνει το χέρι .. του υπαγορεύει τις σκέψεις τους .. Δύο άνθρωποι επί σκηνής αλλά το ίδιο και το αυτό πρόσωπο .. "Αν έριχναν ένα καράβι στο μυαλό μου ακόμα και αυτό θα ναυαγούσε .. εμείς είμαστε αυτοί που πάντα αιώνια θα πηγαίνουν " Εικονικά καίγονται τα διαβατήρια τους καθώς ο Τυφλός με τον Λύχνο παραληρεί : Κάποτε θα ξανάρθω .. το σπίτι μου είναι παντού όπου μπορώ να κοιτάζω " ..
Απομακρύνονται από την σκηνή με την φωνή της Σεβαστής να τους ξεπροβοδίζει. "Το αστέρι του Βοριά θα φέρει ξαστεριά ... μην τον ρωτάς τον Ουρανό .."  Ο Γιάννης και ο Νίκος σε άπταιστα Ουρντού και με παραδοσιακές ενδυμασίες μαγεύουν το κοινό με τον λυρισμό τους. Μεταφρασμένοι οι στίχοι του Γκάτσου και όλοι οι κόσμοι και οι πολιτισμοί συναντιόνται ξανά

στη σκηνή αυτού του Σχολείου. Κάποιοι κλαίνε ακόμα και ξέρουν πολύ καλά το γιατί ..
Μεταφρασμένο και το επόμενο τραγούδι της μουσικής μας παράστασης από τον Νίκο και τον Μουντασέρ. Η υπέροχη φωνή της Σεβαστής συνεχίζει πάνω σε μουσικές του Hamish. To Yeh Viraaniya τραγουδισμένο στα Ελληνικά αποτελεί μια από τις εκπλήξεις - δώρα στους μαθητές μας και το κοινό μας .. Το αγάπησαν πολλοί αυτό το τραγούδι !!
Και ξαφνικά το Sari Sari Raat αρχίζει να δίνει μια άλλη διάσταση στην γιορτή μας. Ένα κλασσικό μουσικό κομμάτι - διαμάντι του Ινδικού κινηματογράφου ντύνει την Γκόλφω και αφήνει άναυδο τον Τάσο επί σκηνής. Μια Γκόλφω αξιώσεων κατά γενική ομολογία !!! Η Μαρία και ο Σαμπέρ σε ένα προσωπικό ρεσιτάλ αυτοσαρκασμού , αθεράπευτου ρομαντισμού και κυνισμού που σπάει κόκαλα στη κυριολεξία ..

 Ακόμα δεν θυμάμαι πόσες φορές σωριάζεται η Γκόλφω στη σκηνή αλλά ο Τάσος παραμένει ανένδοτος μέχρι που υποκύπτει τελικά στις απειλές της αγαπημένης του .. "σου δίνω λοιπόν μια τελευταία ευκαιρία .. Τάσο μου , αν δεν με παντρευτείς θα πάω στην Ινδία " .. Και έρχεται η αποθέωση !! Έξι από τους δάσκαλους του Ανοιχτού μας Σχολείου ( ίσως και οι πιο τολμηροί ) ανεβαίνουν στην σκηνή με παραδοσιακές ενδυμασίες και χορεύουν το Mashallah , γνωστό και αγαπημένο hit του Bollywood ! H Μαρία-Γκόλφω , η Βαρβάρα , η Σεβαστή , η Σόφη , ο Νίκος και ο Μάνος μετά από μέρες και νύχτες μόχθου και ιδρώτα πάνω στο σανίδι καταφέρνουν το ακατόρθωτο και ξεσηκώνουν το κοινό με τις χορευτικές τους ικανότητες !! Πανδαισία !!
Και ο χορός συνεχίζεται με swing και cha cha από τον Γιάννη , την Ιώ και την Ράνια ! Φινέτσα , σκέρτσο και νάζι σε συνδυασμό με το κέφι και την αγάπη αυτών των ανθρώπων για ο,τι και αν αποφασίσουν να κάνουν .. Ντελίριο !! Ας είναι καλά τα παιδιά !!!


Και αμέσως μετά όλοι μαζί ενωμένοι - δάσκαλοι και μαθητές - σε έναν αργό συρτό και μπάλο που ούτε λίγο ούτε πολύ , μας καλεί να "μοιραστούμε αυτή τη Θάλασσα μαζί .. " Στο νου μας πάντα όλοι αυτοί οι άνθρωποι που χάσανε τη ζωή τους στο Αιγαίο και στον δικό μας Gulzaman κάπου στον Έβρο ..

Η Σόφη των Αγγλικών , ο Μουντασέρ και ο Χαλίμ τραγουδάνε τους στίχους των Scorpions :
Maybe I maybe you / can find a key to the stars / to catch the spirit of hope / to save one hopeless heart ..
Αναμμένα τα φαναράκια στα πόδια τους με την φλόγα να τρεμοπαίζει και η Σεβαστή συνεχίζει με την υπέροχη φωνή της κλείνοντας έτσι και την παράσταση : Ίσως εγώ , ίσως εσύ .. μέχρι το εγώ να γίνει εμείς .. μέχρι το εγώ να γίνει εμείς !
Κλείνοντας θέλουμε να ευχαριστήσουμε την Σουλτάνα Πλακάκη για την στολή του Τάσου που μας πρόσφερε σαν δωρεά στη γιορτή του Σχολείου μας , την ομάδα που ήταν υπεύθυνη για το μπουφέ την συγκεκριμένη βραδιά ( Κοσμά , Χριστίνα , Nakam , Adnan και τους συνεργάτες τους ) , την Έλενη Σταματάκη από το Λιμάνι της Αγωνίας για την προσπάθεια που έκανε προκειμένου να μας παραχωρηθεί από τον Δήμο Πειραιά η εξέδρα της γιορτής μας , την Ελένη  Γρηγοριάδου που βιντεοσκόπησε και αρχειοθέτησε όλο το υλικό της παράστασης αφιλοκερδώς , τον Θοδωρή Δρίτσα που πάντα μας τιμάει με την παρουσία του σε κάθε εκδήλωση του Σχολείου μας , την Τζένη Βαμβακά ( βουλευτή Σύριζα ) αλλά και για πολλά χρόνια δασκάλα μαζί μας στο Ανοιχτό μας Σχολείο , τον Θανάση Κούρκουλα από την Κίνηση "Απελάστε τον Ρατσισμό" , όλες και όλους εσάς που με την παρουσία σας και την υποστήριξή σας επιβεβαιώνετε καθημερινά τον τίτλο της φετινής μας παράστασης και το αποδεικνύετε με κάθε δυνατό τρόπο " Μέχρι το εγώ να γίνει εμείς " ...
Κάποιοι το καταφέραμε και είμαστε πραγματικά πολύ περήφανοι για αυτό !!


*Βιντεοσκοπημένα και μονταρισμένα πλάνα της παράστασης
από την φίλη μας Ελένη Γρηγοριάδου που την ευχαριστούμε
ιδιαιτέρως για αυτό και από τα οποία σύντομα αναμένουμε
και το τελευταίο μέρος :
Μέρος Ι   http://youtu.be/jAmjyhNGJlo
Mέρος II  http://youtu.be/Xz5-N9T4YaU
Mέρος ΙΙΙ http://youtu.be/Y9LEtDpgFH0





Τρίτη 22 Ιουλίου 2014

Τσίπουρο ή κρασάκι ?


Σήμερα Τρίτη 22/7 και ώρα 8:30 μ.μ 
μαζευόμαστε όλοι στο μεζεδοπωλείο "Καρύτας" 
στη Θηβών και Ρετσίνα για κουβεντούλα, 
κρασάκι και μεζέ.  



Η είσοδος είναι 5.00€ και σας προσφέρει 
ένα πιάτο μεζέ και 250ml κρασί ή τσίπουρο. 

Τα έσοδα θα διατεθούν για το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά. 

Ελάτε να κάνουμε κέφι , τζερτζελέ και να κερδίσουμε απίθανα δώρα 
στην λαχειοφόρο αγορά μας !! 




Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

Θα συνεχίσουμε με την ίδια αγάπη το έργο μας !!

Καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε στη γιορτή μας !
Μια γιορτή που οι μαθητές μας και οι καθηγητές τους οργάνωσαν με πολύ αγάπη και μεράκι . Μια γιορτή που σηματοδοτεί το τέλος μιας ακόμα σχολικής χρονιάς ,
μιας χρονιάς που ήταν γεμάτη από δημιουργικές δράσεις.
Μια χρονιά που , αν και τα γενικότερα προβλήματα των ανθρώπων στη χώρα μας έχουν οξυνθεί , για το σχολείο μας
ο περιορισμός των περιστατικών βίας κατά των μεταναστών,
μας επέτρεψε να είμαστε περισσότερο δημιουργικοί ,
τόσο στο κομμάτι του εκπαιδευτικού μας ρόλου , όσο και σε αυτό της κοινωνικής υποστήριξης . Κάνοντας έναν απολογισμό , θα θέλαμε σύντομα να αναφερθούμε σε εκείνα που εκτιμούμε ότι ήταν τα πιο σημαντικά και στους δυο τομείς του έργου μας .


Στον τομέα της εκπαίδευσης :

- Από τον Σεπτέμβριο του 2013 έως σήμερα είχαμε 277 νέες εγγραφές μαθητών .
- Λειτούργησαν 9 τμήματα εκμάθησης ελληνικής γλώσσας και 2 ταχύρυθμα επιπέδου Α2 και στοιχείων ελληνικής ιστορίας . 
΄Υστερα από αίτημα των Δικαστηρίων ανηλίκων αναλάβαμε την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας σε ανήλικους μετανάστες , 
ενώ προσφέραμε εκπαιδευτική υποστήριξη στην ελληνική και αγγλική γλώσσα με 7 τμήματα , στο Ξενώνα ανηλίκων μεταναστών ‘’ΜΕΛΛΟΝ’’ στο Μοσχάτο . Προετοιμάσαμε μετανάστες για την προβλεπόμενη συνέντευξη για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας .
- Για πρώτη φορά δημιουργήθηκαν τμήματα ξένων γλωσσών για μετανάστες και ΄Ελληνες . 
Στα τμήματα αυτά , που βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο , εθελοντές καθηγητές δίδαξαν αγγλικά, γερμανικά,
γαλλικά, σουηδικά, ρώσικα, ισπανικά και ουρντού .
Πολλοί από τους καθηγητές μας έγιναν μαθητές στα ξενόγλωσσα τμήματα , ενώ ο καθηγητής των ουρντού υπήρξε μαθητής
στο σχολείο μας με κάποιους από τους σημερινούς μαθητές του να είναι οι παλιοί καθηγητές του .
- Δημιουργήθηκε τμήμα πληροφορικής με την ανάλογη υλικοτεχνική υποδομή .
- Λειτούργησαν ομάδες χορού και θεατρικού αυτοσχεδιασμού .
- Φτιάχτηκε η πρώτη μας οργανωμένη βιβλιοθήκη χάρη σε δωρεές φίλων και φορέων .
Με μεγάλη συγκίνηση δεχτήκαμε τη δωρεά βιβλίων από την ομάδα των φίλων του Παύλου Φύσσα "ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ " .

Στον τομέα της κοινωνικής υποστήριξης :

- Καταφέραμε να οργανώσουμε και να συστηματοποιήσουμε τη συλλογή ειδών ένδυσης-υπόδησης και ατομικής υγιεινής . 
Με πολύ κόπο δημιουργήσαμε τους απαραίτητους χώρους για την διαλογή και φύλαξή τους .
Για τη συγκέντρωση των ειδών αυτών καθοριστική συμβολή είχαν οι δομές : Αλληλεγγύη Πειραιά και Νίκαιας , το Λιμάνι της Αγωνίας ,
ο κοινωνικός χώρος ΣΒΟΥΡΑ και η Αλληλεγγύη για όλους της Αθήνας .
Τα είδη αυτά δόθηκαν μεταξύ άλλων στις Γυναικείες Φυλακές Θήβας , σε κρατητήρια Αστυνομικών Τμημάτων , στο Κέντρο Προσφύγων στο Λαύριο, στο Ξενώνα ‘’ΜΕΛΛΟΝ’’ , στο Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης  , αλλά και μεμονωμένα σε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας , ελλήνων και μεταναστών, που είχαν ανάγκη .
Στο σημείο αυτό θέλουμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τους εθελοντές της ομάδας ένδυσης, αλλά και έναν καλό φίλο
το Σωτήρη τον Αλεξόπουλο για την πολύτιμη συμβολή του στη δράση αυτή και όχι μόνο .
- Στην αρχή της σχολικής χρονιάς σε μία προσπάθεια να καλλιεργήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης με τα σχολεία της περιοχής μας ,
οι μαθητές μας συγκέντρωσαν σχολικά είδη τα οποία δόθηκαν σε μαθητές Δημοτικών Σχολείων και του Γυμνασίου της Παλιάς Κοκκινιάς.
Δεν κάναμε όμως μόνο μαθήματα . Κάναμε και τις εκδρομές μας ! Τη χειμερινή μας στην ορεινή Κορινθία και το τριήμερο κάμπινγκ
στο Σχοίνο Κορινθίας , όπου για πρώτη φορά οργανώσαμε συλλογική κουζίνα και ευχαριστούμε ιδιαίτερα τα μέλη της Αλληλεγγύης Πειραιά που μας βοήθησαν σε αυτό .
Συμμετείχαμε επίσης σε πορείες και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων μεταναστών και προσφύγων .

Το σχολείο μας βαδίζει στο χρόνο έχοντας σταθερή πορεία , υπηρετώντας αρχές και αξίες 
με γνώμονα την ειρηνική συνύπαρξη , την αποδοχή της διαφορετικότητας και τον αμοιβαίο σεβασμό .
Το έργο μας είναι πια αναγνωρίσιμο και έχουμε κερδίσει στα 9 χρόνια λειτουργίας μας 

την αποδοχή και τον σεβασμό των συμπολιτών μας , των Δημόσιων και Ιδιωτικών Φορέων,  
καθώς και αλληλέγγυων δομών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό .

Θα συνεχίσουμε με την ίδια αγάπη το έργο μας και ελπίζουμε να σας έχουμε συμπαραστάτες .



* Την Κυριακή 29 Ιουνίου διοργανώθηκε όπως κάθε χρόνο και με πολύ μεγάλη επιτυχία
κατά γενική ομολογία , η Γιορτή Λήξης της Σχολικής μας Χρονιάς 2013 - 2014
όπου αποσπάσματα από το βιντεοσκοπημένο και φωτογραφικό υλικό
θα αναρτηθούν σύντομα σε μια από τις προσεχείς ημέρες στο ιστολόγιό μας.
Για όλους εμάς ήταν μια μέρα συγκίνησης , χαράς και δημιουργίας.
Ο λόγος της Προέδρου μας ήταν ένας απολογισμός της χρονιάς που πέρασε
γνήσια κατατοπιστικός ως προς τα έργα και τις προθέσεις μας
και την ευχαριστούμε θερμά για αυτό !!






Σάββατο 28 Ιουνίου 2014

Μέχρι το "εγώ" να γίνει "εμείς" ..

Όταν η Ζαΐρα συναντάει την Natasha Atlas και η μουσική 
του Peter Gabriel "ντύνει" τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ..
Όταν ο Τσιτσάνης απαντάει στον Ασιζ Νεσίν
και ο Τάσος Λειβαδίτης τους ακούει ,
υπαγορεύοντας στίχους μιας άλλης διαδρομής ..
Όταν ο Χατζιδάκις και Γκάτσος μεταφράζονται
σε άπταιστα Ινδικά ( Ουρντού ) και συναντάνε
την μουσική του Himesh Reshammiya ,
πάνω σε στίχους που έχουν μεταφράσει στα Ελληνικά
μαθητές του "Ανοιχτού" μας Σχολείου ,
τότε η Γκόλφω πάει Bollywood !!
Όταν η γλυκιά τρέλα του Swing μας παρασέρνει
σε ένα μπάλο και έναν αργό συρτό χωρίς σύνορα
παρέα σε ένα μελωδικό φινάλε με την μουσική
των Scorpions .. ε , τότε ναι !!



Είμαστε σίγουροι οτι το Σχολείο μας παράγει Πολιτισμό , όνειρα 
και αξιοποιεί με την δράση του κάθε χαμένη ελπίδα !! 
Μην χάσετε τη γιορτή λήξης της σχολικής μας χρονιάς
Να είστε όλοι εκεί ..
Μέχρι το "εγώ" να γίνει "εμείς" !!




Στους κοινούς Αγώνες , είμαστε όλοι Νικητές !!

 ..την Τετάρτη 25 Ιουνίου στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας κατά των Ναρκωτικών διοργανώθηκε τουρνουά ποδοσφαίρου μεταξύ των μελών του θεραπευτικού προγράμματος
του ΚΕΘΕΑ - ΝΟΣΤΟΣ και των ομάδων Δικηγορικού Συλλόγου, Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά 
και Συλλόγου Αστέγων. 

Δημιουργία Graffiti : "Η Δύναμη να αλλάζεις" 

        
   

                              Συγχαρητήρια σε όλους !! 


Γιάννης Μπ.