ΚΟΠΗΚΕ Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΠΙΤΑ

Έξω έκανε κρύο…πολύ κρύο. Στις μη θερμαινόμενες αίθουσες επίσης, την Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2012, μέσα όμως στο γραφείο του Σχολείου Μεταναστών Πειραιά, του σχολείου μας, το θερμόμετρο είχε φτάσει σε πρωτοφανή ύψη όχι μόνον γιατί ήταν κατάμεστο με πάνω από 150 μαθητές μας, όχι γιατί είχαν έρθει πολλοί φίλοι και γνωστοί για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, αλλά γιατί οι καρδιές όλων μας, μαθητών, δασκάλων και επισκεπτών ήταν γεμάτες αγάπη, προσφορά και αλληλεγγύη στους συναθρώπους μας κάτι που όπως ξέρετε είναι το θερμότερο καύσιμο που έχει εφευρεθεί ποτέ.
Παρόντες από τους πρώτους οι βουλευτές Πειραιά Δημήτρης Καρύδης και Θοδωρής Δρίτσας, ο πρώην Νομαρχιακός Σύμβουλος κ. Καρράς, η Ελένη Σταματάκη ψυχή του Λιμανιού της Αγωνίας, η Κάτια Γαλοπούλου και ο σύζηγός της Γιώργος, ο Τάσσος Κομμιτόπουλος ακούραστος συναγωνιστής και μεγάλος υποστηρικτής της προσπάθειας που γίνεται στο σχολείο μας. Κι άλλοι πολλοί που δεν ξέρω τα ονόματα τους αλλά τους βλέπω συχνά στις εκδηλώσεις μας.
Την πίτα ανέλαβε να κόψει ο Γιάννης Μπαβέας που επέδειξε εξαιρετική δεξιοτεχνία στην χρήση του μαχαιριού και ‘φρόντισε’ τρόπος του λέγειν φυσικά, το φλουρί να πέσει στο αγαπημένο παιδί του σχολείου τον Στέργιο Ανδρεόπουλο που τώρα υπηρετεί τη θητεία του στα παγωμένα βορεινά όρια της πατρίδας αλλά που με το καλό θα είναι κοντά μας τον Ιούνιο, πολίτης και συνάδελφος πάλι.
Από τους μαθητές μας τυχερός ανεδείχη ο Ιμπραχίμ Ρουμία που κέρδισε το ωραίο δωράκι μιας καφετιέρας για να απολαμβάνει το καφεδάκι του σε ώρες χαλάρωσης με τους φίλους του.
Ήταν μια ωραία βραδιά, σύντομη αλλά περιεκτική, από αυτές τις συναντήσεις που δυναμώνουν τις ανθρώπινες σχέσεις και παραμένουν ωραίες αναμνήσεις για να μας ζεσταίνουν κατά την διάρκεια των κρύων αλλά και δύσκολων καιρών που διανύουμε μετανάστες και γηγενείς.

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ – ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ ΑΣΜΠ

Μετανάστης, μαθητής του Ανοιχτού σχολείου Μεταναστών Πειραιά, δέχθηκε επίθεση στην περιοχή Village Park, ενώ περίμενε στη στάση για να επιστρέψει σπίτι του

Την Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2012, στις 21.30 ο μαθητής του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά Νάσερ Μαχμούτ, μετανάστης από το Πακιστάν, επέστρεφε σπίτι του μετά το μάθημα. Ενώ περίμενε στη στάση του λεωφορείου προς Αθήνα στην Πέτρου Ράλλη, κοντά στο Village Park, δέχθηκε ξαφνικά επίθεση από ομάδα δέκα περίπου νεαρών ηλικίας από 14 έως 16 χρονών, οι οποίοι τον χτύπησαν στο πρόσωπο και στο κεφάλι.
Ειδοποιήθηκε τηλεφωνικά από έναν άλλο μαθητή μας ο Πρόεδρος του Σχολείου και προσέτρεξε σε βοήθεια του τραυματία, τον οποίο βρήκε χτυπημένο στο πρόσωπο και πολύ φοβισμένο. Τον μετέφερε στο Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας όπου, στο νευροχειρουργικό τμήμα, του δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες, έγιναν οι αναγκαίες εξετάσεις και αργά το βράδυ οι γιατροί του επέτρεψαν να επιστρέψει στο σπίτι του.
Ο Νάσερ είναι τώρα καλά στην υγεία του, παραμένει όμως ακόμη πολύ σοκαρισμένος και φοβάται να κυκλοφορήσει.
Αυτή την περίοδο είναι άνεργος, αλλά με τις οικονομίες του γράφτηκε σε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ για να μάθει μάγειρας. Πιστεύει ότι έτσι θα βρει ευκολότερα δουλειά. Παρακολουθεί ανελλιπώς τα μαθήματα στο Σχολείο μας για να μάθει καλά ελληνικά. Πρόκειται για υπεύθυνο, επιμελή και οξυδερκή μαθητή και δίνει το δικό του αγώνα για να τα βγάλει πέρα με αξιοπρέπεια.

Το Σχολείο μας εκφράζει τον αποτροπιασμό και την αγανάκτησή του για τη νέα αυτή επίθεση σε μετανάστη-μαθητή του Σχολείου μας και ανησυχεί ιδιαίτερα γιατί διαπιστώνει ότι ο ρατσισμός και η βία έχουν εξαπλωθεί και στις νεαρές ηλικίες. Χρέος όλων μας, και ιδιαίτερα των γονέων, των εκπαιδευτικών και της Πολιτείας, είναι να διαφωτίσουμε τη νεολαία μας και να την κρατήσουμε μακριά από τέτοια θλιβερά και απαράδεκτα φαινόμενα ρατσιστικής βίας.

ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΣΤΟ ΑΣΜΠ

Οι μαθητές-τριες και οι δάσκαλοι-λες του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά κόβουν την πρωτοχρονιάτικη πίτα σε ένα ζεστό οικογενειακό κλίμα! Όλους-ες εσάς που σας νιώθουμε οικογένειά μας, σας καλούμε να κόψουμε μαζί την πίτα μας, την Κυριακή 29 Ιανουαρίου και ώρα 7:30 στον χώρο του σχολείου, Κω και Αγίων Αναργύρων στην Παλιά Κοκκινιά.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ

Το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά (ΑΣΜΠ)

και το Χρονικό της Μέρας του Μετανάστη





Την Κυριακή 18।12.2011 ήταν Παγκόσμια Ημέρα του Μετανάστη και της Μετανάστριας. Με αυτή την αφορμή, όπως κάνουμε τα τελευταία 6 χρόνια την ίδια μέρα, το ΑΣΜΠ πήρε την πρωτοβουλία εκδήλωσης στην κεντρική πλατεία του Πειραιά (πλατεία Κοραή), φέτος σε συνεργασία με δεκάδες μαθητές και μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Πειραιά, που έκαναν επί βδομάδες πρόβες για να συνδράμουν με μια 3ωρη συναυλία.



Σκοπός της εκδήλωσης μας μεταξύ άλλων ήταν:
- να αναδειχθεί η κοινή μοίρα των Ελλήνων και Μεταναστών κατοίκων του Πειραιά και η ανάγκη συμμετοχής όλων στη ζωή της πόλης,
- να τονιστεί η ευρύτερη ανάγκη δράσεων αλληλεγγύης και συμφιλίωσης,
- και η συμπαράσταση μας στην ανάδειξη των σοβαρών προβλημάτων σίτισης και μεταφοράς των μαθητών του Μουσικού Σχολείου।



Έχοντας ολοκληρώσει με τις νόμιμες διαδικασίες*1, στήσαμε την Κυριακή 18।12.2011 μια ομπρέλα και δυο τραπεζάκια στα οποία υπήρχαν χειροποίητες, χριστουγεννιάτικες και μη, κατασκευές των μεταναστών/τριών μαθητών/τριών αλλά και των δασκάλων του ΑΣΜΠ, καθώς κι ένα τραπεζάκι με γλυκά και ποτά που προσφέρονταν στον κόσμο. Να σημειώσουμε εδώ ότι η μικροφωνική για την συναυλία ήταν ευγενική χορηγία μέλους μας και συνεθελόντριας, της κας Ρούλας Λιάτσου –τονίζουμε, ότι δεν είχαμε ούτε την υλική ούτε και την οικονομική συνεπικουρία του Δήμου μας σε κανένα επίπεδο. Τι να την κάνεις όμως την μικροφωνική όταν ο δήμος αργοπορούσε με το θέμα της ηλεκτροδότησής μας; Μετά από επανειλημμένα τηλεφωνήματα στο δήμο ήρθε τελικά το ρεύμα με μεγάλη καθυστέρηση και λόγω έλλειψης χρόνου δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε τις ανάλογες δοκιμές για την ποιότητα του ήχου. Η συναυλία των μαθητών, που ήδη ξεπάγιαζαν περιμένοντας, ξεκίνησε με καθυστέρηση και με αρκετά ηχητικά προβλήματα. Παρόλ’ αυτά τα παιδιά δεν «μάσησαν», έπαιξαν απτόητοι με ενθουσιασμό και κέφι!



Όμως… κι ενώ η εκδήλωση ήταν σε εξέλιξη, εμφανίζεται η Δημοτική Αστυνομία με μια μεζούρα στο χέρι, λέγοντας ότι καταλαμβάνουμε περισσότερο χώρο από τα έξι (!) τετραγωνικά που προέβλεπε (ορίστε;) ο Δήμος για μας (γρίφος: πόσα τ.μ. πιάνουν τρία στρογγυλά τραπεζάκια διαμέτρου 60εκατοστών και μια ομπρέλα; Ε, δεν μπορέσαμε να τα βρούμε με τα απλά μαθηματικά που μάθαμε στο σχολείο). Από κοντά και ο υπεύθυνος για την Δημοτική Αστυνομία κος Δαβάκης ζητώντας μας εκτός των άλλων -και με ρητή τηλεφωνική εντολή του ίδίου του Δημάρχου μας- να κατεβάσουμε τα πανό που είχαμε αναρτήσει στον περιβάλλοντα τοίχο του σιντριβανιού, γιατί κατά το γούστο του -και καπέλο του!- πρόσβαλλαν την αισθητική της πόλης. Μετά από απειλές ακόμη και για προσαγωγές, κατεβάσαμε τα πανό και τα κρατήσαμε στα χέρια μας, κάτι που δεν μπορούσαν να μας απαγορεύσουν. Παρόλα αυτά, επέμειναν επιτακτικά στις απαιτήσεις τους. Μη θέλοντας χρονιάρες μέρες να δημιουργήσουμε ένταση, νιώθοντας δε την ευθύνη της πολυπληθούς παρουσίας των μαθητών του Μουσικού και των γονιών τους, υποχωρήσαμε. Και τα δυο από τα τρία πανό κατέβηκαν, και τα τραπεζάκια περιορίστηκαν στα απαιτούμενα τετραγωνικά. Μα μένουν αναπάντητα τα ερωτήματα:

-λογοκρισία στον Πειραιά;
-καταπάτηση δικαιώματος ελεύθερης έκφρασης και κίνησης στις πλατείες;
-κατοχύρωση του αλαλούμ (με δεκάδες τσαντίρια στημένα στη πλ. Κοραή που προσφέρουν υποβαθμισμένη και πανάκριβη «διασκέδαση») ως η νέα γιορταστική μας αισθητική; Όπως επίσης αναπάντητος… κι ο γρίφος της μαθηματικής εξίσωσης με τη μεζούρα.

Οι μετανάστες-στριες και οι πρόσφυγες είναι ισότιμοι πολίτες που ζουν στις ίδιες δυσοίωνες συνθήκες, για να μην πούμε χειρότερες, μαζί με όλους εμάς. Πληρώνουν τα τέλη, τα χαράτσια, βιώνουν την ανεργία, τις περικοπές και τις πάσης φύσεως ταλαιπωρίες. Ενώ είναι υποχρέωση των δήμων μέσω των ΣΕΜ*2, -απ’ όσο γνωρίζουμε δεν έχει καν συγκληθεί ακόμη στον Πειραιά- να αναλάβει τον εορτασμό της Μέρας του Μετανάστη, ο Δήμος Πειραιά επέλεξε να εμποδίσει την πρωτοβουλία του ΑΣΜΠ με σαθρά και ανυπόστατα επιχειρήματα। Αντίθετα ο κόσμος του Πειραιά –επώνυμοι κι ανώνυμοι- μας καλοδέχτηκαν, οι περαστικοί έδειχναν ενδιαφέρον για τις δραστηριότητές μας και την μουσική εκδήλωση.



Φυσικά και καταλαβαίνουμε τις οικονομικές δυσκολίες, και του ίδιου του Δήμου και του εμπορικού κόσμου της πόλης μας, όμως να φτάσει εύκολα κι απλόχερα να παραχωρεί ολόκληρο το κέντρο της πόλης για κάθε είδους εμπορευματοποιημένη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένης και μιας τερατώδους και ενεργοβόρας πίστας παγοδρομίου, που διατυμπανίζει ως επίτευγμα το ότι «δεν κόστισε ούτε ένα ευρώ στον Δήμο»-, ενώ από την άλλη όχι μόνο να μην καλοδεχτεί την γιορτή του ΑΣΜΠ (εμείς τι του κοστίσαμε δηλαδή;) αλλά και να μας εμποδίσει, πάει πολύ. Οι εθελοντές δάσκαλοι δεν είμαστε αργόσχολοι, αλλά άνθρωποι του καθημερινού μόχθου με πολλαπλές υποχρεώσεις και παρόλ’ αυτά κάναμε τον χρόνο μας λάστιχο και για να συναντήσουμε 3 φορές πρωινά εργάσιμων ημερών τον κο δήμαρχο για την πολυπόθητη άδεια, αλλά και για να προετοιμάσουμε την εκδήλωση। Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Δήμαρχος από την πλευρά του έχει υποσχεθεί και διατυμπανίζει! -πάλι προφορικά- την οικονομική ενίσχυση του ΑΣΜΠ, σε απάντηση πολλαπλών και επαναλαμβανόμενων αιτήσεων μας που είχαν προηγηθεί προς τον Δήμο Πειραιά εδώ και τρία χρόνια (μέχρι σήμερα που βγάζουμε αυτή την ανακοίνωση ενίσχυση δεν έχουμε δει, υποσχέσεις έχουμε ακούσει προφορικά και μόνον και από τον πρώην και από τον νυν δήμαρχο!) Δεν ξεχνάμε βεβαίως, ότι προς τιμήν του είναι ο μοναδικός δήμαρχος Πειραιά, που έχει παρευρεθεί στην ετήσια γιορτή αποφοίτησης του ΑΣΜΠ, τον Ιούνιο του 2011, οπότε αποφοίτησαν 153 μετανάστες ενήλικοι μαθητές, είχε δει τι δουλειά γίνεται και είχε πει τότε χαρακτηριστικά στον χαιρετισμό του: «…εδώ στον Πειραιά, μια πόλη που γνωρίζει από προσφυγιά… (οι μετανάστες) όχι μόνο δεν συμμετέχουν σε πράξεις βίας αλλά ασχολούνται με την γλώσσα και τον πολιτισμό… κι εδώ παράγουν πολιτισμό συνεπικουρούμενοι από ένα επιτελείο εθελοντών δασκάλων». …τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…



Ως Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά πρωτοβουλιακά αναλάβαμε να πραγματοποιήσουμε την εκδήλωση έχοντας στις τσέπες μας μόνο …αλληλεγγύη. Παρά τις παρενοχλήσεις της δημοτικής αστυνομίας και των επικεφαλής του δήμου Πειραιά, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε περιπετειωδώς μεν, αλλά με επιτυχία. Ο κόσμος ήταν θετικός, παρά το κρύο οι περαστικοί σταματούσαν και μιλούσαν με τους μετανάστες και με τους δασκάλους του σχολείου, παρατηρούσαν τις χειροποίητες κατασκευές, δέχονταν με ευχαρίστηση τα κεράσματα και φυσικά χειροκροτούσαν με ενθουσιασμό τους νυν και μελλοντικούς μουσικούς της πόλης μας. Όλοι; Όχι όλοι! Όλοι, εκτός από τον ίδιο τον δήμαρχο και την συνοδεία αντιδημάρχων, συμβούλων και συνοδών ασφάλειας, που πέρασαν κατά τις 2:00μμ। από την πλατεία, κι ενώ η συναυλία συνεχιζόταν …όχι, εκείνοι δεν στάθηκαν ούτε χαιρέτισαν την μοναδική μη εμπορευματοποιημένη εκδήλωση της ημέρας και προσπέρασαν βιαστικά…



Το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι βαδίζει στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση του αδιέξοδου της εμπορευματοποίησης και της αλαλούμ αισθητικής। Αλληλεγγύη και συμφιλίωση είναι ο δρόμος μας κι αυτόν θα συνεχίσουμε!



*1 Από μεριάς μας είχε προηγηθεί γραπτή αίτηση από τις 5/12/11 και τρεις συναντήσεις μετά από προσκλήσεις του δήμαρχου και της αντιδημάρχου παιδείας κας Λαουλάκου, με τους συνεθελοντές μας (Φώτη, Κουήν, Ασλάμ). Η έγκριση μας δόθηκε δυο μόλις μέρες πριν την εκδήλωση από την κα Λαουλάκου μόνον προφορικά και ουχί γραπτά.

*2 Τα ΣΕΜ (Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών) κάθε δήμου οφείλουν -κατά το νόμο- να συνδράμουν στο μεγάλο θέμα της Ένταξης Μεταναστών. Ιδού η Ρόδος…

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΜΠ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Παγκόσμια Ημέρα για το Μετανάστη

Πλατεία Κοραή (Πειραιά) 

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, ώρα: 1100πμ -1600μμ

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ μαθητών και μαθητριών

ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Θα είμαστε εκεί με διάθεση να γνωριστούμε, να συζητήσουμε και να γιορτάσουμε!



Σας περιμένουμε!